SKYLOTEC Mini Crampon 4P
194.99 zł
Tatry zimą potrafią zachwycić od pierwszego kroku — ośnieżonymi szczytami, surowym klimatem i zupełnie inną atmosferą niż latem. Popularne szlaki nabierają zimowego charakteru, a nawet krótsze wędrówki mogą dać ogrom satysfakcji. Jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z zimowym trekkingiem, przygotowaliśmy dla Ciebie praktyczny przewodnik Tatry zimą dla początkujących, w którym podpowiadamy, gdzie iść, jak się przygotować i jakie trasy będą najlepszym wyborem na pierwsze zimowe wyjścia.
W Tatrach pojawiła się już pierwsza pokrywa śniegowa, więc najwyższy czas przełączyć się w tryb zimowy. Tatry cieszą się ogromną popularnością latem i jesienią, ale gdy na szczytach zalega śnieg, wielu turystów odkłada swoje górskie plany na później. Z jednej strony to zrozumiałe – zimą warunki są wymagające, a na szlakach pojawiają się nowe zagrożenia. To moment, w którym naprawdę warto liczyć siły na zamiary.
Z drugiej jednak strony, zima w Tatrach potrafi być wyjątkowa. Nie trzeba od razu być profesjonalistą, by móc bezpiecznie z niej korzystać. Tatry zimą dla początkujących? Jak najbardziej! W polskich Tatrach znajdziemy wiele przepięknych, dostępnych i stosunkowo łatwych szlaków, które zimą zachwycają atmosferą i pozwalają spokojnie stawiać pierwsze kroki w śnieżnym terenie.
Choć Tatry nazywane są jedynymi w Polsce górami o charakterze alpejskim, nie oznacza to, że każdy początkujący powinien od razu się ich obawiać. Wystarczy odrobina wiedzy, odpowiedni sprzęt i przede wszystkim – dobrze dobrana trasa. Właśnie z myślą o osobach, które planują swoje pierwsze zimowe wycieczki, przygotowaliśmy zestaw prostych, a jednocześnie pięknych propozycji szlaków oraz praktyczne wskazówki, które ułatwią start w zimowy trekking.
Zima w Tatrach potrafi być piękna, ale wymaga od nas znacznie więcej uwagi niż letnie wycieczki. Nawet jeśli wybierasz najłatwiejsze, bezpieczne trasy prowadzące dolinami, pamiętaj, że to wciąż prawdziwe góry, w których pogoda potrafi zmienić się szybciej, niż się tego spodziewasz. A choć TOPR jest jedną z najlepiej działających służb ratunkowych na świecie, pomoc nie pojawi się w dwie minuty. Dlatego tak ważne jest świadome, odpowiedzialne przygotowanie.
Zadbaj o siebie, o swoje zdrowie i komfort, a zimowa wędrówka będzie nie tylko bezpieczna, ale też naprawdę przyjemna. Tatry zimą dla początkujących to prawdziwa przyjemność, jeśli podejdziemy do tego z głową,
Przygotowanie to nie tylko kondycja i dobre ubranie. Równie ważna jest świadomość, czyli umiejętność oceny warunków i realne myślenie o swojej trasie. Co musisz sprawdzić przed wyjściem?
Kwestia ubioru i wyposażenia w zimowych Tatrach to temat rzeka, ale na start wystarczy trzymać się kilku żelaznych zasad. Najważniejsza to ubiór warstwowy: bielizna termiczna, warstwa ocieplająca oraz membrana. Taki zestaw pozwala łatwo regulować ciepło. Do tego obowiązkowo czapka, komin i dwie pary rękawic. Nie zapominamy też o solidnych, zimowych butach z dobrą podeszwą.
Równie ważny jest odpowiedni sprzęt. Na podstawowych trasach wystarczą raczki turystyczne, kijki z zimowymi talerzykami, czołówka z zapasem baterii oraz powerbank. W plecaku powinny znaleźć się także: termos, przekąski, mała apteczka i folia NRC. To zestaw, który zapewni bezpieczeństwo i komfort podczas zimowej wędrówki – nawet jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z Tatrami.
Podstawowy, obowiązkowy zestaw:
Przeczytaj też:
Wybierając się zimą w Tatry, warto pamiętać, że niektóre szlaki zamyka się od 1 grudnia do 15 maja ze względu na konieczność ochrony przyrody. Zaliczamy do nich:
Nasz południowy sąsiad – słowacki TANAP – zamyka wszystkie szlaki powyżej schronisk od 1 listopada do 15 czerwca. Zamknięta jest również Chata pod Rysami. Na łamiących zakaz nakładane są spore kary finansowe.
Druga sprawa, o której trzeba pamiętać to fakt, że ze względu na potencjalne lawiny, część szlaków wytyczana jest w sezonie specjalnym zimowym obejściem, bezpiecznym dla turystów. Tak na przykład dzieje się w przypadku bardzo popularnego szlaku z “ceprostrady” do Doliny Pięciu Stawów Polskich. Szlak oczywiście jest odpowiednio oznaczony i nie sposób mylnie wejść w wariant letni. Ponadto na dobrych mapach zaznaczone są warianty letnie i zimowe. To nie są żarty czy fanaberie pracowników TPN – wycieczka letnią wersją szlaku podczas zimy może wiązać się z bardzo dużym ryzykiem.
Pomysł na Tatry zimą dla początkujących? Klasyk zimowych wycieczek – Droga pod Reglami. Czarny szlak, znajdujący się u podnóża Tatr Zchodnich wiedzie od ronda w Kuźniacach aż po Siwą Polanę tuż przy Dolinie Chochołowskiej. Jak sama nazwa skazuje – Droga Pod Reglami – nie zaoferuje nam pięknych widoków, bowiem regiel, jako piętro roślinności oznacza las rosnący na stromym stoku. Tę wycieczkę zatem zaliczyć można do niewymagających, leśnych spacerów w zimowej no i bądź, co bądź – górskiej scenerii.
Przejście całego szlaku znakowanego kolorem czarnym zajmuje około 3 godzin. Fakt, że szlak nie prowadzi w góry, nie oznacza, że nie może na nim być ślisko. Może i często jest. Raki to może przesada, ale raczki zimą po prostu miej zawsze w plecaki, przydatne mogą okazać się także na Drodze pod Reglami.
Prawdziwy tatrzański klasyk. Zimą nabiera jeszcze większego uroku. Trasa w jedną stronę wynosi ok 7 km, liczą od parkingu w Kirach, przez Halę Ornak, aż do Smerczyńskiego Stawu. Przed wycieczką warto zapoznać się z historią, jaka towarzyszyła temu miejscu. Aż ciężko wyobrazić sobie, że ten urokliwy zakątek Tatrzańskiego Parku Narodowego ongiś gościł przemysł ciężki – a dokładniej hutnictwo. Zresztą po dziś dzień w okolicach polany Stare Kościeliska widać jeszcze ślady XVIII-wiecznej huty stali.
Dolina Kościeliska ma wiele bocznych odnóg, które również warto zobaczyć. Są to m.in.: Wąwóz Kraków, Jaskinia Mylna, Jaskinia Mroźna. Sama w sobie tworzy natomiast głęboki i długi wąwóz skalny, miejscami całkiem ciasny. W trzech miejscach gardło Doliny Kościeliskiej mocno się zacieśnia, za sprawą Bramy Kantaka, Bramy Kraszewskiego oraz Bramy Raptawickiej. Tatry zimą dla początkujących? Ten rejon idealnie się do tego nadaje!
Po około 2-godzinnym spacerze ogrzać możemy się w Schronisku na Hali Ornak, wybudowanym w latach 1947-48 w zastępstwie słynnego schroniska na Hali Pysznej, które z kolei przez lata było świadkiem powstawania i szlifowania polskiego narciarstwa wysokogórskiego. Sprzed schroniska rozpościerają się niesamowite widoki na szczyty Tatr Zachodnich: Kominiarski Wierch, Błyszcz, Bystrą, Ornak.
Jeśli nadal mało nam spacerów, możemy wybrać się czarnym szlakiem nad Staw Smreczyński (około pół godziny pod górę). Odległy, a jednak bliski schronisku i zdecydowanie rzadziej odwiedzany, może pochwalić się wspaniałymi widokami na Kamienistą, Błyszcz, Smreczyński Wierch czy w końcu Starorobociański Wierch.
Jeśli to Twój pierwszy zimowy pobyt w Tatrach i akurat trafia się piękna pogoda, jednym z najlepszych kierunków będzie wędrówka do Morskiego Oka. Co prawda przed nami mozolne, 9-kilometrowe podejście asfaltem, mijanie sań i licznych turystów, ale nagroda wynagradza wszystko. Widok, który roztacza się sprzed schroniska przy Morskim Oku, to jedna z najbardziej malowniczych panoram polskich Tatr – szczególnie zimą. Od lewej strony partie “żabie”: Żabie Lalki, Żabia Czuba, Żabi Szczyt Niżni, Wyżni, Żabi Mnich. Następnie: Niżne Rysy, Rysy, flanka Wołowego Grzbietu, potężne Mięguszowieckie Szczyty, Chłopek strzegący Przełęczy pod Chłopkiem, w końcu Cubryna, Mnich, Miedziane i Opalone. Ta galeria malowana zimą: z białymi żlebami, ciemnymi granitowymi skałami, słońcem i niebieskim niebem, zapada w pamięci na zawsze.
Po drodze mijamy kilka miejsc wartych uwagi. Jednym z nich są Wodogrzmoty Mickiewicza, których szum słychać jeszcze zanim zobaczymy spadające kaskady. Tuż obok znajduje się rozwidlenie szlaków prowadzących do urokliwego schroniska w Dolinie Roztok
Tym, dla których spacer nad Morskie Oko to za mało, proponujemy wycieczkę nad Czarny Staw pod Rysami. Uprzednio należy jednak sprawdzić komunikat lawinowy, bowiem po drodze mija się niebezpieczne miejsce o niechlubnej nazwie „maszynka do mięsa”, gdzie wyjeżdżają lawiny z położonego wyżej Bandziocha. Gdy jednak pokrywa jest stabilna, a komunikaty lawinowe dobre, warto się tu wybrać. Podejście jest krótkie, ale stosunkowo strome. Na górze natomiast uraczy nas piękny widok stawu, okalające go szczyty i wystrzeliwująca niemalże z tafli wody, ściana Kazalnicy – marzenie niejednego taternika.
To największy ze stawów na Hali Gąsienicowej i zarazem najpiękniejszy. Pokrywa się lodem stosunkowo wcześnie, wraz z końcem października, by odtajać dopiero w maju. Czarny Staw położony jest na wysokości 1624 m n.p.m. i prowadzi do niego niebieski szlak z Kuźnic przez Schronisko Murowaniec po Zawrat. Nad stawem rozpościera się przepiękna panorama, porównywalna do tej znad Morskiego Oka. Przed sobą jak na dłoni mamy: Orlą Perć – Granaty, Kozi Wierch, Zamarłą Turnię, Zawrat i dalej Kościelec, Karb, Żółtą Turnię, malowniczy Wierch pod Fajki. W sezonie możemy obserwować stąd taterników wspinających się na Kościelec czy Granaty.
Jest wiele opcji, by dostać się nad Czarny Staw Gąsienicowy, a każda wycieczka jest godna uwagi. Dojście na Halę Gąsienicową możliwe jest:
W okolicy Hali Gąsienicowej warto zatrzymać się na dłużej. Wśród licznych chatek i szałasów znajduje się kultowe miejsce, w którym kształciło się pokolenia wspinaczy. To Centralny Ośrodek Sportu Polskiego Związku Alpinizmu, znany jako Betlejemka. Schodząc z Przełęczy Między Kopami, to właśnie ją mijamy jako pierwszą.
Mówi się, że rozpościerający się stąd widok okala co najmniej pięćdziesiąt wysokich szczytów i przełęczy. Jak na dłoni malują się panoramy Tatr Bialskich i Tatr Wysokich. Przy pięknej pogodzie warto zatrzymać się tu na dłużej. Polana od wieków wykorzystywana była do wypasu owiec. W sezonie prowadzony jest tu kulturowy wypas w ilości około 200 zwierząt. Tędy przebiega też Szlak Oscypkowy, stworzony z myślą o ochronie dziedzictwa związanego z wypasaniem owiec i produkcją sera. Zimą, niestety, nie skorzystamy z przywileju poczęstowania się oscypkiem – bacówka będzie już zamknięta. Warto wrócić tu w sezonie, tym bardziej że polana oddalona jest zaledwie o czterdzieści minut drogi od parkingu na Palenicy Białczańskiej
Spacer można sobie wydłużyć o wizytę w Sanktuarium Maryjnym na Wiktorówkach. I choć opis na stronie Dominikanów na pierwszy rzut oka nie przekonuje, to jest tu coś, czego nigdzie indziej nie znajdziemy. „Trochę znający Tatry wie, że takich miejsc jak Wiktorówki pod względem widokowym jest tyle, ile zalesionych wzgórz! Mówiąc krótko: nie tylko, że nic nadzwyczajnego, ale wprost przeciwnie — położenie, jak na nasze piękne góry, wyjątkowo nieudane. Tym bardziej, że nieopodal, z Rusinowej rozciąga się jedna z najwspanialszych panoram tatrzańskich. Smreki okalają kaplicę na niewielkiej polanie w ponurym, spadzistym miejscu, jakby naturalnym rozszerzeniu się przechodzącej tędy drogi turystycznej.”
Co niezwykłego może być w miejscu przedstawionym w taki sposób? Na Wiktorówce znajduje się około 100 tablic upamiętniających tych, którzy zginęli w górach lub którzy górom służyli przez całe swoje życie. Pierwszą tablicę na murze okalającym kaplicę Matki Bożej Jaworzyńskiej Królowej Tatr zamontowano już w 1994 roku.
Doskonałe miejsce na rozpoczęcie swojej przygody z Tatrami, zwłaszcza jeśli interesują Cię tatry zimą dla początkujących. Dolinki reglowe wcinają się w pasmo regli, ale nie mają bezpośredniego połączenia z główną granią Tatr – w odróżnieniu od dolin walnych – dzięki czemu są spokojniejsze, łatwiejsze orientacyjnie i znacznie mniej wymagające kondycyjnie. Wejście do większości z nich jest płatne, z wyjątkiem Doliny ku Dziurze oraz Doliny za Bramką.
Spośród wszystkich dolin reglowych na szczególną uwagę zasługuje Dolina Strążyska. To jedyna dolinka, w której znajduje się coś na kształt schroniska – choć formalnie nim nie jest, bo nie oferuje noclegów. To raczej duży, przyjemny punkt gastronomiczny, w którym zimą można się ogrzać i napić czegoś ciepłego.
W trakcie spaceru Doliną Strążyską towarzyszy nam Potok Strążyski, mający swoje źródło pod Giewontem. Na końcu dolinki czeka największa atrakcja: Wodospad Siklawica, który zimą potrafi zaskoczyć lodową formą. Przy dobrej pogodzie można też zobaczyć imponujący masyw Giewontu górujący nad całą doliną. Stąd czerwony szlak prowadzi dalej na szczyt, ale jest to już propozycja dla osób znacznie bardziej zaawansowanych — nie dla początkujących w zimowych warunkach.
Zimą warto zaplanować również choć jeden nocleg w schronisku. Nie ma bowiem nic bardziej elektryzującego niż kubek ciepłej herbaty lub kawy, chłód na zewnątrz, ciepło i gwar schroniska, a za oknami malujące się na ciemnym niebie ośnieżone szczyty i granie. Tym, natomiast, którzy wolą pod schronisko podjechać autem, polecamy gorąco polanę Głodówka skąd rozpościera się jedna z najpiękniejszych panoram Tatr.
Przeczyta też:
