{"id":54041,"date":"2021-11-05T09:00:00","date_gmt":"2021-11-05T08:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/8a.pl\/8academy\/?p=54041"},"modified":"2024-05-11T10:32:59","modified_gmt":"2024-05-11T08:32:59","slug":"wejscie-na-gerlach-droga-martina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/8a.pl\/8academy\/wejscie-na-gerlach-droga-martina\/","title":{"rendered":"Wej\u015bcie na Gerlach Drog\u0105 Martina"},"content":{"rendered":"\n

Ka\u017cdy, kto by\u0142 na Rysach na pewno podziwia\u0142 monumentaln\u0105 sylwetk\u0119 najwy\u017cszego tatrza\u0144skiego szczytu \u2013 Gerlacha. M\u00f3wi si\u0119, \u017ce apetyt ro\u015bnie w miar\u0119 jedzenia. Na pewno po wej\u015bciu na najwy\u017cszy szczyt w Polsce wzrok ci\u0105gnie ku najwy\u017cszej g\u00f3rze w ca\u0142ych Tatrach. Masywne oblicze z charakterystycznym \u201ewci\u0119ciem\u201d w okolicach szczytu jawi si\u0119 jako \u015bwietny cel kolejnego g\u00f3rskiego wyzwania. Zw\u0142aszcza wej\u015bcie na Gerlach Drog\u0105 Martina wydaje si\u0119 bardzo poci\u0105gaj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n

W przeciwie\u0144stwie do Rys\u00f3w, na najwy\u017csz\u0105 g\u00f3r\u0119 zar\u00f3wno Tatr jak i ca\u0142ych Karpat nie prowadzi \u017caden szlak turystyczny. I chocia\u017c, jak to cz\u0119sto w przypadku tych najwy\u017cszych szczyt\u00f3w bywa, wcale nie jest on najtrudniejszy do zdobycia, to brak szlaku nieco komplikuje to spraw\u0119 i studzi entuzjazm. Chc\u0105c stan\u0105\u0107 na wznosz\u0105cym si\u0119 na 2655m n p. m. Gerlachu musimy albo wybra\u0107 si\u0119 na niego z przewodnikiem, albo posiada\u0107 odpowiednie g\u00f3rskie do\u015bwiadczenie. Wariant pierwszy om\u00f3wiony jest w tek\u015bcie Piotra Czmocha o wej\u015bciu przez Wielick\u0105 Pr\u00f3b\u0119<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

W drugiej opcji najpopularniejsz\u0105 drog\u0105 na Gerlach jest tzw. Droga Martina, kt\u00f3r\u0105 Alfred Martin przeszed\u0142 w 1905 roku. Prowadzi ona pi\u0119kn\u0105, d\u0142ug\u0105 grani\u0105, wyra\u017anie widoczn\u0105 ju\u017c od podej\u015bcia na Polski Grzebie\u0144. R\u00f3wnie imponuj\u0105ce wra\u017cenie robi te\u017c kiedy obserwujemy j\u0105 stoj\u0105c na wspomnianych na pocz\u0105tku Rysach. I cho\u0107 trudno\u015bci nie nale\u017c\u0105 do wyg\u00f3rowanych \u2013 wg r\u00f3\u017cnych \u017ar\u00f3de\u0142 oscyluj\u0105 pomi\u0119dzy II a III stopniem – to jej przej\u015bcie stanowi naprawd\u0119 \u015bwietn\u0105 przygod\u0119.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Gra\u0144 Martina prowadz\u0105ca na Gerlach z Rys\u00f3w (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Wej\u015bcie na Gerlach Drog\u0105 Martina – sk\u0105d startujemy?<\/h2>\n\n\n\n

Samoch\u00f3d zostawiamy na parkingu w Tatranskiej Poliance i ruszamy do g\u00f3ry. Niezale\u017cnie od tego, czy planujemy wej\u015bcie z przewodnikiem, czy chcemy p\u00f3j\u015b\u0107 na Gra\u0144 Martina, w pierwszej kolejno\u015bci musimy podej\u015b\u0107 pod \u015al\u0105ski Dom. St\u0105d kierujemy si\u0119 na Polski Grzebie\u0144, gdzie schodzimy ze szlaku ju\u017c bezpo\u015brednio na gra\u0144. Szybkim tempem, z przerw\u0105 na kaw\u0119 w \u015al\u0105skim Domu, udaje nam si\u0119 pokona\u0107 ten odcinek w 2h45m. Maj\u0105c na uwadze, \u017ce gra\u0144 jest d\u0142uga, jeste\u015bmy w tr\u00f3jkowym zespole a jesienne dni s\u0105 kr\u00f3tsze, to staramy si\u0119 nadrabia\u0107 czas, gdzie tylko jest to mo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Przed wej\u015bciem na gra\u0144 \u2013 Polski Grzebie\u0144 (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Polski Grzebie\u0144 \u2013 Litworowy szczyt<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Pocz\u0105tkowy odcinek wiedzie wyra\u017an\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105. Jednak ju\u017c po kilkuset metrach wchodzimy w typowo graniowy teren. Zdecydowanie jest to miejsce, w kt\u00f3rym nale\u017cy za\u0142o\u017cy\u0107 kask i warto zwi\u0105za\u0107 si\u0119 lin\u0105. Na tym odcinku czeka nas r\u00f3wnie\u017c \u015bcianka, kt\u00f3r\u0105 najpro\u015bciej jest pokona\u0107 zjazdem. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 terenu nie r\u00f3\u017cni si\u0119 jednak zbytnio od poruszania si\u0119 szlakiem i udaje nam si\u0119 go pokona\u0107 do\u015b\u0107 sprawnie. W powietrzu czu\u0107 jednak nadchodz\u0105c\u0105 zmian\u0119 p\u00f3r roku, bo g\u00f3ry tego dnia s\u0105 wyj\u0105tkowo surowe. Zar\u00f3wno od strony wizualnej, bo ziele\u0144 ju\u017c praktycznie wsz\u0119dzie poznika\u0142a, ale przede wszystkim ze wzgl\u0119du na do\u015b\u0107 silny tego dnia wiatr i ca\u0142kiem spor\u0105 ilo\u015b\u0107 \u015bniegu i cienkiego lodu na grani.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pocz\u0105tek grani tu\u017c nad Polskim Grzebieniem (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Litworowy szczyt \u2013 Zadni Gerlach<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Po pocz\u0105tkowym odcinku, kt\u00f3ry stanowi swego rodzaju rozgrzewk\u0119, wchodzimy wreszcie w teren, kt\u00f3ry pozwala poczu\u0107 g\u00f3rsk\u0105 przygod\u0119. Na tym etapie zwi\u0119ksza si\u0119 ekspozycja. Trzeba te\u017c ju\u017c znacznie lepiej orientowa\u0107 si\u0119 w tego typu terenie i wiedzie\u0107, kt\u00f3r\u0105 lini\u0119 najkorzystniej b\u0119dzie wybiera\u0107, \u017ceby sprawnie si\u0119 porusza\u0107. Zwi\u0119kszaj\u0105 si\u0119 te\u017c trudno\u015bci techniczne, a w naszym przypadku smaczku dodaj\u0105 jesienno-zimowe warunki, jakie zastali\u015bmy w zacienionych partiach grani. Zmianie ulegaj\u0105 te\u017c widoki \u2013 oczywi\u015bci na lepsze. O ile do Litworowego niewiele by\u0142o miejsc, w kt\u00f3rych chcia\u0142oby si\u0119 zatrzyma\u0107 i zrobi\u0107 zdj\u0119cie, tak w \u201e\u015brodkowym sektorze\u201d tempo nieco spada ze wzgl\u0119du na fotograficzne ambicje.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"Wej\u015bcie
Wej\u015bcie na Gerlach Drog\u0105 Martina: warunki na grani by\u0142y bardzo r\u00f3\u017cnorodne (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Zadni Gerlach \u2013 Gerlach<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Po dotarciu na Zadni Gerlach zaczynaj\u0105 si\u0119 najwi\u0119ksze atrakcje Grani Martina. Po pierwsze, na jego po\u0142udniowym zboczu wci\u0105\u017c le\u017c\u0105 szcz\u0105tki samolotu Li-2, kt\u00f3ry rozbi\u0142 si\u0119 w pa\u017adzierniku 1944 roku transportuj\u0105c \u017co\u0142nierzy 2 Czechos\u0142owackiej Brygady Spadochronowej. Zgin\u0119\u0142y w\u00f3wczas 24 osoby a resztki maszyny przypominaj\u0105 o tej katastrofie ka\u017cdemu, kto dotrze do tego miejsca.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"Wej\u015bcie
Wrak samolotu na zboczach Zadniego Gerlachu (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Po mini\u0119ciu wraku schodzimy na Prze\u0142\u0119cz Tetmajera, z kt\u00f3rej rozpoczynamy najciekawszy wspinaczkowo fragment grani. Najbardziej eksponowany odcinek stanowi wisienk\u0119 na torcie. Do\u015bwiadczeni wspinacze nie odczuj\u0105 tutaj wi\u0119kszych trudno\u015bci. Jednak dla os\u00f3b mniej obytych w tego typu terenie mo\u017ce to by\u0107 naprawd\u0119 niezapomniana przygoda. Po doj\u015bciu do grani szczytowej mo\u017cna ju\u017c wypatrywa\u0107 s\u0142ynnego krzy\u017ca. Pozostaje jeszcze tylko trawers w kierunku wierzcho\u0142ka, kt\u00f3ry te\u017c mo\u017ce wzbudzi\u0107 niema\u0142e emocje.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"Wej\u015bcie
Wej\u015bcie na Gerlach Drog\u0105 Martina: ostatnia \u201eprosta\u201d przed szczytem (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Gerlach 2655<\/strong>m n.p.m<\/h2>\n\n\n\n

Je\u015bli trafimy na dobre warunki, to panorama ze szczytu naprawd\u0119 mo\u017ce stanowi\u0107 niez\u0142\u0105 nagrod\u0119 za wysi\u0142ek, jaki trzeba by\u0142o w\u0142o\u017cy\u0107 w przej\u015bcie ca\u0142ej grani. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, poch\u0142oni\u0119ty tym, jak kolejne granie na horyzoncie nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 na siebie tworz\u0105c wspania\u0142y krajobraz w og\u00f3le nie my\u015bla\u0142em o tym, \u017ce zdobyli\u015bmy najwy\u017cszy szczyt Karpat. Wiele innych aspekt\u00f3w by\u0142o zdecydowanie bardziej satysfakcjonuj\u0105cych po przej\u015bciu Grani Martina.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"Wej\u015bcie
Jeden z najbardziej rozpoznawalnych tatrza\u0144skich krzy\u017cy \u2013 nie do pomylenia z \u017cadnym innym szczytem (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Po odpoczynku na szczycie i oczywi\u015bcie wielu zdj\u0119ciach pora zacz\u0105\u0107 schodzi\u0107 w d\u00f3\u0142. Zej\u015bcie tzw. Baty\u017cowieck\u0105 Pr\u00f3b\u0105 nie jest wymagaj\u0105ce technicznie, ale mimo wszystko czujno\u015b\u0107 jest wskazana. Samo zej\u015bcie nie jest zbyt czasoch\u0142onne \u2013 do\u015b\u0107 szybko traci si\u0119 wysoko\u015b\u0107. W dolnej cz\u0119\u015bci czekaj\u0105 jeszcze \u0142a\u0144cuchy, za kt\u00f3rymi mo\u017cna ju\u017c sklarowa\u0107 szpej i po chwili jeste\u015bmy na szlaku. Poniewa\u017c schodzimy t\u0119dy do Doliny Baty\u017cowieckiej, to pozostaje jeszcze przej\u015bcie Magistral\u0105 do wylotu doliny Wielickiej i mo\u017cemy kierowa\u0107 si\u0119 w stron\u0119 samochodu. Patrz\u0105c na map\u0119 mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce taka wycieczka to taki Tour de Gerlach. Faktycznie robimy w ci\u0105gu dnia ogromn\u0105 p\u0119tl\u0119.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"Wej\u015bcie
Zej\u015bcie Baty\u017cowieck\u0105 Pr\u00f3b\u0105. Wci\u0105\u017c warto asekurowa\u0107 si\u0119 tam lin\u0105 (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Wej\u015bcie na Gerlach Drog\u0105 Martina – co zabra\u0107?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

My\u015bl\u0119, \u017ce ten akapit powinienem zacz\u0105\u0107 w taki do\u015b\u0107 asekuracyjny spos\u00f3b. Kto ma ju\u017c do\u015bwiadczenie tatrza\u0144skie, b\u0119dzie doskonale wiedzia\u0142 jak si\u0119 przygotowa\u0107 albo najpewniej Gra\u0144 Martina ma ju\u017c dawno za sob\u0105. Z drugiej strony, tym, kt\u00f3rzy tego do\u015bwiadczenia nie maj\u0105, w pierwszej kolejno\u015bci sugerowa\u0142bym wyj\u015bcie z przewodnikiem.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"Wej\u015bcie
Widoki wynagradzaj\u0105 trudy (fot. Piotrek Deska)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

I tu jest miejsce dla trzeciej grupy – b\u0119d\u0105cej w \u015brodku spektrum – czyli tym, kt\u00f3rzy w g\u00f3rach czuj\u0105 si\u0119 ju\u017c wystarczaj\u0105co pewnie, ale jeszcze na Gerlachu nie byli. Cho\u0107, jak wspomina\u0142em na pocz\u0105tku tego tekstu, nie jest to najtrudniejsza z tatrza\u0144skich grani, jednak na pewno nie wolno jej lekcewa\u017cy\u0107. Zw\u0142aszcza w jesiennych warunkach. Jak sami si\u0119 przekonali\u015bmy, niekt\u00f3re odcinki by\u0142y ju\u017c mocno oblodzone i w takich warunkach odczucie trudno\u015bci ulega znacznym zmianom. Co w takim razie b\u0119dzie niezb\u0119dne:<\/p>\n\n\n\n