{"id":4572,"date":"2016-05-17T18:57:05","date_gmt":"2016-05-17T16:57:05","guid":{"rendered":"http:\/\/8a.pl\/8academy\/?p=4572"},"modified":"2024-05-20T12:43:23","modified_gmt":"2024-05-20T10:43:23","slug":"jura-poludniowa-najpiekniejsze-drogi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/8a.pl\/8academy\/jura-poludniowa-najpiekniejsze-drogi\/","title":{"rendered":"Jura Po\u0142udniowa – osiem najpi\u0119kniejszych dr\u00f3g VI.3"},"content":{"rendered":"

Nie mog\u0119 obieca\u0107, \u017ce ka\u017cda z wymienionych dr\u00f3g was zachwyci i b\u0119dzie si\u0119 nadawa\u0107 na pierwsze miejsce w danym stopniu. Ale gwarantuj\u0119 wam, \u017ce s\u0105 to cz\u0119sto drogi z histori\u0105 w tle – r\u00f3\u017cnorodne, o roz\u0142o\u017conych trudno\u015bciach, na kt\u00f3rych trzeba si\u0119 wspina\u0107 od pierwszej wpinki a\u017c po \u0142a\u0144cuch. <\/span><\/p>\n

Oto wykaz o\u015bmiu dr\u00f3g, z kt\u00f3rych sze\u015b\u0107 reprezentuje sw\u00f3j stopie\u0144 w najbardziej popularnych podkrakowskich rejonach. Dwie ostatnie mo\u017cna potraktowa\u0107 jako bonus, bo mimo \u017ce ma\u0142o popularne, s\u0105 one wyj\u0105tkowe i nie wyobra\u017cam sobie, \u017ceby mog\u0142o ich zabrakn\u0105\u0107 w tym zestawieniu.<\/span><\/p>\n

Lewy Meningitis VI.3, Dupa S\u0142onia<\/b><\/h2>\n

Dolina B\u0119dkowska, a<\/b>utor: P. Korczak (1986), d<\/b>\u0142ugo\u015b\u0107: 16 m.<\/b><\/p>\n

Lewy Meningitis by\u0142 jedn\u0105 z pierwszych dr\u00f3g wycenionych na VI.4 jeszcze w okresie, gdy pod Krakowem wspinano si\u0119 niemal wy\u0142\u0105cznie na w\u0119dk\u0119. Szybko zosta\u0142 jednak zdegradowany i od wielu lat stanowi wzorzec stopnia VI.3.<\/span><\/p>\n

Droga nie jest d\u0142uga, wymaga jednak pewnego zapasu wytrzyma\u0142o\u015bci. Trudno\u015bci stopniowo wzrastaj\u0105 kumuluj\u0105c si\u0119 w okolicach czwartej wpinki (z pi\u0119ciu). Niech jednak nie zmyli was ma\u0142a ilo\u015b\u0107 wpinek. Koncentracja trudno\u015bci powoduje, \u017ce droga wydaje si\u0119 d\u0142u\u017csza ni\u017c jest w rzeczywisto\u015bci.<\/span>Jak na sw\u00f3j niewielki k\u0105t przewieszenia, oferuje zaskakuj\u0105co si\u0142owe przechwyty. Zachwyceni b\u0119d\u0105 ci, kt\u00f3rzy wol\u0105 zada\u0107 z dobrego chwytu do kolejnego nie gorszego, ni\u017c wykonywa\u0107 skomplikowane przebie\u017cki na stopniach. <\/span>Jest to jedna z najbardziej popularnych linii na Dupie S\u0142onia. Nie powinien wi\u0119c zdziwi\u0107 fakt, \u017ce stopnie s\u0105 do\u015b\u0107 wy\u015blizgane. Nie ma to jednak a\u017c tak du\u017cego znaczenia, czego dowodem s\u0105 przej\u015bcia tej drogi w zwyk\u0142ych adidasach.<\/span><\/p>\n

\"Jura

Po lewej: Lewy Meningitis, po prawej: Boskie Buenos (fot. A. Mirek)<\/p><\/div>\n

Wzlocik VI.3,\u00a0Pochylec<\/b><\/h2>\n

Dolina Pr\u0105dnika<\/b>, , autor: A.\u00a0<\/b>Marcisz (1992), d<\/b>\u0142ugo\u015b\u0107: \u00a022m<\/b><\/p>\n

Jest to jedna z \u0142atwiejszych linii na Pochylcu. To swoisty wytrzyma\u0142o\u015bciowy pasa\u017c po do\u015b\u0107 dobrych, jak na jurajskie standardy, chwytach, zako\u0144czony trudniejszym miejscem. Powszechnie wiadomo, \u017ce Pochylec to raj dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w kombinacji i ogranicznik\u00f3w. Wspinaj\u0105c si\u0119 po Wzlociku nie musimy si\u0119 jednak obawia\u0107, \u017ce us\u0142yszymy z do\u0142u:<\/span> Hej, czego ty tam \u0142apiesz? Tej klamy przecie\u017c nie ma. <\/span><\/i>Droga jest dobr\u0105 propozycj\u0105 do oswojenia si\u0119 ze specyfik\u0105 wspinania na Pochylcu, do\u015bwiadczaj\u0105c tylko jego pozytywnych stron. Na kolejki i ograniczniki jeszcze przyjdzie czas.<\/span><\/p>\n

Zulus Czaka VI.3,\u00a0\u0141yse<\/h2>\n

Dolina Szklarki<\/b>, autor: P.\u00a0<\/b>Korczak (1987), d\u0142ugo\u015b\u0107:\u00a0<\/b>20 m<\/b><\/p>\n

Zulus jest jedn\u0105 z trudniejszych pozycji jakie ma do zaoferowania \u0141ysa w Dolinie Szklarki. Droga biegnie estetyczn\u0105, k\u0142ad\u0105c\u0105 si\u0119 p\u0142yt\u0105. Pocz\u0105tek (do rozga\u0142\u0119zienia z Prostowaniem) to kilka dalszych ruch\u00f3w po dobrych chwytach. Crux to typowo jurajskie czujne wej\u015bcie z ,,<\/span>pionowego po\u0142ogu\u201d w ,,po\u0142ogi po\u0142\u00f3g\u201d<\/span> ze s\u0142abymi chwytami i stopniami. \u00a0G\u00f3rna cz\u0119\u015b\u0107 pozwoli nacieszy\u0107 si\u0119 \u0142adnymi \u0142atwiejszymi przechwytami. Na drodze znajdziemy kilka dobrych rest\u00f3w. Mi\u0142o\u015bnikom Jury na pewno spodoba si\u0119 ze wzgl\u0119du na sw\u00f3j techniczno-palczasty charakter. O ile u\u017cywanie n\u00f3g nie jest wasz\u0105\u00a0s\u0142ab\u0105 stron\u0105, jest godna polecenia jako pierwsza w tym stopniu.<\/span><\/p>\n

\"Jura

Po lewej: Pochylec (fot. Kamil \u017bmija), po prawej: Zulus Czaka (fot. Maciek Rabsztyn)<\/p><\/div>\n

Filar Zjazdowej VI.3+, Zjazdowa Turnia<\/h2>\n

Dolina Kobyla\u0144ska, autor: P.\u00a0<\/b>Korczak (1983), d<\/b>\u0142ugo\u015b\u0107: 30m<\/b><\/p>\n

Jest to jedna z tych dr\u00f3g, kt\u00f3re testuj\u0105 wspinacza na wielu p\u0142aszczyznach i nie wybaczaj\u0105 \u017cadnych brak\u00f3w, czy to technicznych, czy si\u0142owych. Drog\u0119 mo\u017cna podzieli\u0107 na kilka odcink\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cdy reprezentuje odmienny charakter wspinania. Pierwsze metry to palczasta, pionowa p\u0142ytka, po kt\u00f3rej nast\u0119puje trawers w lewo pod okapik filara. Tutaj koniecznych jest kilka mocniejszych zgi\u0119\u0107 i przemy\u015blana praca n\u00f3g. Kolejne metry to wci\u0105\u017c wymagaj\u0105cy skupienia i zapasu w przedramionach pion, po kt\u00f3rym trzeba si\u0119 jeszcze zmierzy\u0107 z k\u0142ad\u0105c\u0105 si\u0119 ko\u0144c\u00f3wk\u0105. Jest to ju\u017c teren o trudno\u015bciach VI.2+, jednak je\u015bli techniczne, wy\u015blizgane po\u0142ogi nie s\u0105 wasz\u0105\u00a0mocn\u0105 stron\u0105, lepiej mie\u0107 si\u0119 na baczno\u015bci. Niejedna osoba po\u017cegna\u0142a si\u0119 tam z OS-em. Ostatnie metry wymagaj\u0105 du\u017cej czujno\u015bci, poniewa\u017c przyjdzie wam\u00a0stawa\u0107 na mocno wy\u015blizganych stopniach. Niestety Kobylany nale\u017c\u0105 do najbardziej ,,wypolerowanych\u201drejon\u00f3w na Jurze. Stanowi to du\u017cy minus tej linii, jednak r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 formacji i estetyka ruch\u00f3w wynagradzaj\u0105 te niedogodno\u015bci. Zaleca si\u0119 wspinanie przy ni\u017cszych temperaturach.<\/span><\/p>\n

\"Jura

Po lewej: Filar Abazego, po prawej: Filar Zjazdowy ( fot. A. Mirek)<\/p><\/div>\n

Abazy VI.3+, Filar Abazego<\/h2>\n

Dolina Bolechowicka, autor: W.\u00a0<\/b>Kurtyka (TR – 1976); T. Opozda, P.Korczak (RP \u2013 1984); W. Kurtyka solo (1985), d<\/b>\u0142ugo\u015b\u0107: 24 m<\/b><\/p>\n

Absolutny klasyk i historyczna droga, wyceniona pocz\u0105tkowo jako VI.4, a p\u00f3\u017aniej uznana za wzorzec stopnia VI.3+. Pokonanie jej w stylu TR przez Wojtka Kurtyk\u0119 w 1976 roku by\u0142o najwi\u0119kszym osi\u0105gni\u0119ciem wspinaczki klasycznej tamtego okresu w Polsce. Prowadzenie nast\u0105pi\u0142o dopiero nieca\u0142\u0105 dekad\u0119 p\u00f3\u017aniej. Warto zobaczy\u0107 te\u017c przej\u015bcie Abazego Kurtyki solo z 1985 roku.<\/span><\/p>\n