{"id":21672,"date":"2018-06-29T17:44:25","date_gmt":"2018-06-29T15:44:25","guid":{"rendered":"http:\/\/8a.pl\/8academy\/?p=21672"},"modified":"2024-05-19T21:31:06","modified_gmt":"2024-05-19T19:31:06","slug":"jak-przejsc-szlak-wysokogorski-pirenejow-hrp","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/8a.pl\/8academy\/jak-przejsc-szlak-wysokogorski-pirenejow-hrp\/","title":{"rendered":"Jak przej\u015b\u0107 Szlak Wysokog\u00f3rski Pirenej\u00f3w (HRP)"},"content":{"rendered":"

Dla mnie Pireneje stanowi\u0142y d\u0142ugo <\/span>ziemi\u0119 nieznan\u0105<\/span><\/i>, ale gdy zwr\u00f3ci\u0142em na nie uwag\u0119, od razu rzuci\u0142o mi si\u0119 w oczy ich szczeg\u00f3lne usytuowanie: rozci\u0105gni\u0119te przez szeroko\u015b\u0107 Europy, wynurzaj\u0105 si\u0119 po jednej stronie z Atlantyku, po drugiej za\u015b \u2013 z Morza \u015ar\u00f3dziemnego. Tworz\u0105 d\u0142ugi na p\u00f3\u0142 tysi\u0105ca kilometr\u00f3w grzebie\u0144, biegn\u0105cy niemal idealnie w linii wsch\u00f3d-zach\u00f3d. Takie ukszta\u0142towanie od razu nasuwa my\u015bl o przej\u015bciu tych g\u00f3r w ca\u0142o\u015bci, podczas jednej wyprawy.<\/span><\/p>\n

Francj\u0119 i Hiszpani\u0119 przecina sie\u0107 szlak\u00f3w d\u0142ugodystansowych i nie mog\u0142o ich te\u017c zabrakn\u0105\u0107 w Pirenejach. Przez ca\u0142\u0105 ich d\u0142ugo\u015b\u0107 biegn\u0105 dwa s\u0142ynne szlaki: GR 10 i GR 11. Pierwszy z nich, poprowadzony po stronie francuskiej, \u0142\u0105czy dwa miasta: Hendaye i Banyuls-sur-Mer. Drugi, b\u0119d\u0105cy jakby odbiciem lustrzanym pierwszego, prowadzi w ca\u0142o\u015bci po stronie hiszpa\u0144skiej, spinaj\u0105c brzegi dw\u00f3ch m\u00f3rz i przyl\u0105dki Cape Higuer w Kraju Bask\u00f3w oraz Cap de Creus w Katalonii. Obydwa szlaki licz\u0105 oko\u0142o 850 km i wymagaj\u0105 40-50 dni w\u0119dr\u00f3wki. Szczeg\u00f3lnie GR 10 stawia wyzwanie w\u0119drowcom, zmuszaj\u0105c ich do pokonania 48 kilometr\u00f3w podej\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

Oba te szlaki trzymaj\u0105 si\u0119 jednak \u201eswoich\u201d stron granicy francusko-hiszpa\u0144skiej. Dotykaj\u0105 jej, ale kr\u00f3tko potem schodz\u0105 w doliny, umo\u017cliwiaj\u0105c znalezienie noclegu i zaopatrzenia co trzy dni. Istnieje jednak trzeci, najbardziej \u201ehonorowy\u201d szlak, uwa\u017cany za najpi\u0119kniejszy, a z pewno\u015bci\u0105 najbardziej wymagaj\u0105cy spo\u015br\u00f3d tej tr\u00f3jki. To Szlak Wysokog\u00f3rski Pirenej\u00f3w \u2013 Haute Randonn\u00e9e Pyr\u00e9n\u00e9enne (HRP)<\/strong>, poprowadzony przez ca\u0142e Pireneje, jednak mo\u017cliwie blisko g\u0142\u00f3wnej grani tych g\u00f3r. Jego nazwa jest w pe\u0142ni zas\u0142u\u017cona, gdy\u017c wielokrotnie przekracza on granic\u0119, przeskakuj\u0105c pomi\u0119dzy Francj\u0105 i Hiszpani\u0105 oraz przecinaj\u0105c Andor\u0119, niewielkie pa\u0144stwo le\u017c\u0105ce pomi\u0119dzy pirenejskimi szczytami. Prowadz\u0105c przez wysokie szczyty i prze\u0142\u0119cze, trudno\u015bci\u0105 g\u00f3ruje nad pozosta\u0142\u0105 dw\u00f3jk\u0105.<\/span><\/p>\n

\"Jak

Pocz\u0105tek drogi \u2013 Pireneje Atlantyckie, okolice Elizondo po stronie hiszpa\u0144skiej (fot. autor)<\/p><\/div>\n

W dodatku s\u0142owo \u201eszlak\u201d nie jest w pe\u0142ni \u015bcis\u0142e. HRP nie jest konkretn\u0105 \u015bcie\u017cka, oznakowan\u0105 od pocz\u0105tku do ko\u0144ca. To ci\u0105g wielu szlak\u00f3w (tak\u017ce GR 10 i GR 11), mniejszych tras, lokalnych \u015bcie\u017cek i bezdro\u017cy. W tych ostatnich w\u0119drowcy nawigowa\u0107 musz\u0105 w\u015br\u00f3d olbrzymich rumowisk, bez \u015blad\u00f3w. Trasa wielokrotnie przekracza gra\u0144 Pirenej\u00f3w, rzadko schodz\u0105c do cywilizacji i zmuszaj\u0105c do niesienia zapas\u00f3w na d\u0142ugi czas. Rzadko zahacza te\u017c o schroniska, wymagaj\u0105c niesienia w\u0142asnego sprz\u0119tu biwakowego. Marsz na HRP to w istocie szko\u0142a samowystarczalno\u015bci. Konieczne jest obycie z trudnym terenem, wytrzyma\u0142o\u015b\u0107, umiej\u0119tno\u015b\u0107 radzenia sobie z pogod\u0105, trudno\u015bciami i brakiem \u015bcie\u017cek.<\/span><\/p>\n

W zamian HRP oferuje czterdzie\u015bci dni w\u0119dr\u00f3wki w\u015br\u00f3d pi\u0119knej scenerii wysokog\u00f3rskiej, w zmiennym i wymagaj\u0105cym terenie. Wyj\u0105tkowa cz\u0119\u015bci\u0105 tego do\u015bwiadczenia b\u0119dzie te\u017c spotkanie z mieszka\u0144cami Pirenej\u00f3w: Baskami, Arago\u0144czykami, Katalo\u0144czykami, Andorczykami oraz z \u017cyw\u0105 kultur\u0105 pastersk\u0105 tych g\u00f3r.<\/span><\/p>\n

\"Przej\u015bcie

Na szlaku po stronie hiszpa\u0144skiej – tu d\u0142ugodystansowy GR11 pokrywa si\u0119 z wariantem HRP (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Jak przej\u015b\u0107 HRP? Ten artyku\u0142 opisuje ten szlak i porusza kwestie kt\u00f3re musisz wiedzie\u0107 przed wyruszeniem na gra\u0144 Pirenej\u00f3w.<\/span><\/p>\n

[Chcesz przeczyta\u0107 wi\u0119cej podobnych tre\u015bci? Zapraszamy do lektury tekstu: Izraelski Szlak Narodowy<\/a> autorstwa \u0141ukasza Supergana]<\/em><\/p>\n

Szlak Wysokog\u00f3rski Pirenej\u00f3w\u00a0<\/b>\u00a0(HRP)\u00a0<\/strong>– jak nim pod\u0105\u017ca\u0107<\/b><\/h2>\n

HRP prowadzi w\u0119drowca przez chyba ka\u017cdy mo\u017cliwy teren. Od \u0142agodnych wzg\u00f3rz i asfaltowych szos w rejonie wybrze\u017ca, przez g\u0119ste lasy zachodnich Pirenej\u00f3w Atlantyckich, \u0142\u0105ki g\u00f3rskie, teren skalny – b\u0119d\u0105cy jakby powi\u0119kszon\u0105 podobizn\u0105 Tatr Wysokich, odludne masywy i popularne resorty i wreszcie spalone s\u0142o\u0144cem lasy i cierniste zaro\u015bla nad Morzem \u015ar\u00f3dziemnym. Od miejsc bardzo \u0142atwych po strome \u015bciany i uskoki skalne, wymagaj\u0105ce oswojenia z ekspozycj\u0105.<\/span><\/p>\n

Przewa\u017caj\u0105ca cz\u0119\u015b\u0107 HRP prowadzi szlakami. To przede wszystkim odcinki francuskiego GR 10 i hiszpa\u0144skiego GR 11, cz\u0119\u015bciej jednak w\u0119druje si\u0119 kr\u00f3tszymi szlakami lokalnymi (maj\u0105cymi oznaczenie GR, ale z 3 cyframi). Szlaki Pirenej\u00f3w nie posiadaj\u0105 r\u00f3\u017cnych kolor\u00f3w, identyfikujesz je po \u00a0numerach, a wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich zaznaczonych jest w terenie bia\u0142o-czerwonym, poziomym paskiem. Na skrzy\u017cowaniach szlak\u00f3w nie patrz wi\u0119c na kolory (i tak s\u0105 takie same), ale kierunek oraz nazwy na drogowskazach. W mniej ucz\u0119szczanych, a wi\u0119c czasem gorzej oznaczonym rejonach niezb\u0119dna mo\u017ce by\u0107 mapa<\/a> i kompas<\/a>. Tam szlaki bywaj\u0105 oznaczone pojedynczymi \u017c\u00f3\u0142tymi paskami, czasem \u0142atwymi do przeoczenia. Ich skrzy\u017cowania cz\u0119sto nie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 niczym i tam musisz konfrontowa\u0107 teren z map\u0105.<\/span><\/p>\n

\"Szlak

Haute Randonn\u00e9e Pyr\u00e9n\u00e9enne to szlak poprowadzony przez ca\u0142e Pireneje, mo\u017cliwie blisko g\u0142\u00f3wnej grani tych g\u00f3r (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Cho\u0107 nie zdarza si\u0119 to cz\u0119sto, znajdziesz te\u017c na HRP odcinki pozbawione jakichkolwiek oznacze\u0144. Takim miejscem s\u0105 np. doliny w rejonie Maladety lub masyw Mont Roig. \u015acie\u017cka zanika tam w\u015br\u00f3d olbrzymich rumowisk, a kierunek wyznaczaj\u0105 rozrzucone z rzadka kopczyki kamieni. Trzeba si\u0119 wtedy posi\u0142kowa\u0107 opisem w przewodniku. Mimo takich przeszk\u00f3d, HRP nie jest trudny w odszukaniu. Wyzwaniem s\u0105 du\u017ce podej\u015bcia oraz konieczno\u015b\u0107 bycia samowystarczalnym przez 6-7 dni.<\/span><\/p>\n

M\u00f3j HRP przeszed\u0142em niemal nie odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do mapy, bazuj\u0105c na dobrym przewodniku <\/span>\u201ePyrenean Haute Route\u201d<\/span><\/i> Tona Joostena i wydawnictwa Cicerone. Proste i czytelne mapki oraz opisy wystarczy\u0142y do w\u0119dr\u00f3wki niemal zawsze.<\/span><\/p>\n

Szlak Wysokog\u00f3rski Pirenej\u00f3w (<\/b>HRP)<\/strong>\u00a0– <\/span>przebieg<\/b><\/h2>\n

Planuj\u0105c w\u0142asne przej\u015bcie HRP musia\u0142em rozwa\u017cy\u0107 bardzo dobrze kwestie zaopatrzenia. Szlak przebiega cz\u0119sto przez tereny rzadko zamieszka\u0142e i analizuj\u0105c przewodnik odkry\u0142em, \u017ce czeka mnie kilka sekcji, na kt\u00f3rych nie b\u0119d\u0119 mia\u0142 \u017cadnej (lub prawie \u017cadnej) mo\u017cliwo\u015bci zdobycia jedzenia. Cz\u0119\u015b\u0107 tego planowania wykona\u0142 jednak autor mojego przewodnika. 5-tygodniowy szlak podzieli\u0142 na odcinki, maj\u0105ce 6-8 dni, a dziel\u0105ce je punkty by\u0142y miejscowo\u015bciami posiadaj\u0105cymi schroniska i sklepy. W ka\u017cdym z tych miejsc robi\u0142em zaopatrzenie na kolejny tydzie\u0144 i odpoczywa\u0142em przed kolejnym ,,skokiem\u201d. Szybko odkry\u0142em te\u017c, \u017ce ka\u017cdy z nich ma nieco odmienny charakter i ukszta\u0142towanie.<\/span><\/p>\n

Pireneje Atlantyckie<\/span><\/h3>\n

Pocz\u0105tek HRP to Hendaye, miasto na granicy francusko-hiszpa\u0144skiej. Tu zaczyna si\u0119 tak\u017ce GR 10 i przez pierwszy dzie\u0144 oba te szlaki id\u0105 razem. Pierwsze godziny to niezbyt ciekawy marsz asfaltowymi drogami nad miastem z widokiem na Zatok\u0119 Biskajsk\u0105. Za szczytem La Rhune trasa HRP schodzi na stron\u0119 hiszpa\u0144sk\u0105 i przez dwa dni wije si\u0119 w\u015br\u00f3d las\u00f3w, kamiennych sza\u0142as\u00f3w \u00a0i przysi\u00f3\u0142k\u00f3w, wygl\u0105daj\u0105cych jakby dla ich mieszka\u0144c\u00f3w czas zatrzyma\u0142 si\u0119 dekady temu.<\/span><\/p>\n

\"Pireneje

Dzie\u0144 czwarty w\u0119dr\u00f3wki – wej\u015bcie powy\u017cej 2000 metr\u00f3w, wysokie partie Pirenej\u00f3w Zachodnich na horyzoncie (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Czwartego dnia HRP przecina prze\u0142\u0119cz Ibaneta, gdzie przecina s\u0142ynny Szlak \u015aw. Jakuba do Santiago de Compostela. Dalej g\u00f3ry staj\u0105 si\u0119 coraz wy\u017csze, a \u015bcie\u017cki coraz cz\u0119\u015bciej prowadz\u0105 ponad granic\u0105 lasu. Oko\u0142o sz\u00f3stego dnia HRP wspina si\u0119 na pierwszy dwutysi\u0119cznik, Pic d’Orhy (2017 m n.p.m.). Przez kolejne dwa dni trzyma si\u0119 granicy, po czym schodzi ostatecznie do francuskiej wsi Lescun. Ten pierwszy etap oznacza ostateczne opuszczenie kraju zamieszka\u0142ego przez Bask\u00f3w. Po stronie francuskiej wkraczamy do prowincji Midi-Pyrenees, po hiszpa\u0144skiej \u2013 do Nawarry.<\/span><\/p>\n

\"Pireneje

Pic d’Orhy, widok ze szczytu na drog\u0119 podej\u015bcia (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Lescun \u2013 Gavarnie: Pireneje Wschodnie<\/span><\/h3>\n

Za Lescun g\u00f3ry staj\u0105 si\u0119 wynios\u0142e i coraz trudniejsze. R\u00f3\u017cnice wysoko\u015bci rosn\u0105 z ka\u017cdym dniem, proporcjonalnie do malej\u0105cych dystans\u00f3w dziennych. Pierwsze podej\u015bcia to zaledwie przedsmak, tego co nas czeka. I cho\u0107 wej\u015bcie na Pic Rouge (2177 m n.p.m.) czy Pic d’Arlet (2207 m n.p.m.) mog\u0105 przypomina\u0107 ambitne tatrza\u0144skie szlaki, prawdziwie trudne g\u00f3ry zaczynaj\u0105 si\u0119 po mini\u0119ciu charakterystycznej iglicy Pic du Midi d’Ossau (2884 m n.p.m.). D\u0142ugie zej\u015bcie w dolin\u0119 i natychmiastowe podej\u015bcie 1500 metr\u00f3w to wyzwanie i zapowied\u017a trudno\u015bci, kt\u00f3re od tej pory towarzysz\u0105 nam stale.<\/span><\/p>\n

\"Jak

Pireneje Francuskie, okolice Lescun (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Kolejne dni to wspinaczki na wysokie prze\u0142\u0119cze i szczyty Pirenej\u00f3w Wschodnich. Mocno zapad\u0142 mi w pami\u0119\u0107 marsz pustymi szlakami w rejonie schroniska Respomuso i d\u0142uga wspinaczka tu\u017c za nim. Jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc i niezwyk\u0142ych moment\u00f3w jest tutaj przej\u015bcie pod monumentaln\u0105 \u015bcian\u0105 masywu Vignemale (3289 m n.p.m.). Za ni\u0105 jeszcze jeden dzie\u0144 dzieli nas od niewielkiej miejscowo\u015bci Gavarnie, kt\u00f3ra jest ko\u0144cem tego etapu. Wie\u015b jest dobrym punktem zaopatrzenia nie tylko w jedzenie, ale tak\u017ce paliwo i sprz\u0119t g\u00f3rski.<\/span><\/p>\n

\"Jak

Okolice Gavarnie, koniec burzy – i koniec drugiego etapu w\u0119dr\u00f3wki HRP (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Wysokie Pireneje: Gavarnie \u2013 Salardu<\/span><\/h3>\n

Gdy kto\u015b spyta mnie o kwintesencj\u0119 przej\u015bcia HRP, bez wahania odpowiem: to odcinek centralnych masyw\u00f3w Pirenej\u00f3w, na wsch\u00f3d od Gavarnie. \u201eMocne uderzenie\u201d zaczyna si\u0119 od razu, gdy\u017c g\u00f3ry serwuj\u0105 nam p\u00f3\u0142torakilometrowe podej\u015bcie w pi\u0119knej scenerii Cirque de Gavarnie. Dalej szlak prowadzi, odmiennie ni\u017c dotychczas, czyli g\u0142\u00f3wnie stron\u0105 hiszpa\u0144sk\u0105. Za przysi\u00f3\u0142kiem Heas szlak opuszcza Francj\u0119 i mija hiszpa\u0144sk\u0105 wie\u015b Parzan le\u017c\u0105c\u0105 w Aragonii. Tu zaczyna si\u0119 najtrudniejszy odcinek HRP – \u015bmia\u0142a, wysokog\u00f3rska \u015bcie\u017cka poprowadzona prze\u0142\u0119czami w Parku Narodowym Posets-Maladeta. Szlak otaczaj\u0105 trzytysi\u0119czne olbrzymy, a \u015bcie\u017cka wije si\u0119 wzd\u0142u\u017c g\u0142\u00f3wnej grani, na moment wracaj\u0105c do Francji (w rejon jeziora Portillon), sk\u0105d strome podej\u015bcie prowadzi do najwy\u017cszego punktu ca\u0142ego HRP: prze\u0142\u0119czy Col Inferieur de Literole (2983 m n.p.m.).\u00a0Przez ca\u0142y rok zalegaj\u0105 tu wielkie p\u0142aty \u015bniegu, na szcz\u0119\u015bcie czekan i raki nie s\u0105 niezb\u0119dne, je\u015bli potrafisz porusza\u0107 si\u0119 w tak wymagaj\u0105cym terenie. Je\u015bli masz obawy, to raczki<\/a> b\u0119d\u0105 bardzo przydatne.<\/span><\/p>\n

\"Maladety

P\u0142aty twardego \u015bniegu, brak \u015bcie\u017cki, kierunek wskazuje tylko kompas \u2013 Centralne Pireneje w rejonie masywu Maladety (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Zej\u015bcie kilkudziesi\u0119ciometrow\u0105 \u015bciank\u0105 po jej drugiej stronie wymaga wprawy i odporno\u015bci na ,,powietrze pod stopami”. Dalej czeka nas zej\u015bcie w dolin\u0119 Esery, za kt\u00f3r\u0105 d\u0142ugi odcinek bez \u015bcie\u017cki wyprowadza pod najtrudniejszy punkt szlaku, Col de Mulleres (2937 m n.p.m.).\u00a0D\u0142ugie zej\u015bcie bez znak\u00f3w sprowadza do Refugi de Mollieres. Dalej HRP trzyma si\u0119 granicy, ostatecznie schodz\u0105c do hiszpa\u0144skiego Lescun. Tu zatrzymasz si\u0119 na noc, jednak zakupy lepiej zrobi\u0107 podje\u017cd\u017caj\u0105c do Vielha (15 minut autobusem).<\/span><\/p>\n

\"Col

Zej\u015bcie z prze\u0142eczy Col Inf\u00e9rieur de Lit\u00e9role (2983 m n.p.m.), najwy\u017cszego punktu HRP (fot. autor)<\/p><\/div>\n

\u201eInto the wild\u201d: do Andory i dalej<\/span><\/h3>\n

Po wysokich masywach centralnych Pirenej\u00f3w oczekiwa\u0142em g\u00f3r ju\u017c mniej pasjonuj\u0105cych. Jak\u017ce si\u0119 myli\u0142em: za Salardu zaczyna si\u0119 najdziksza, w mojej opinii, cz\u0119\u015b\u0107 tego \u0142a\u0144cucha. Szlak szybko opuszcza niezbyt pi\u0119kne tereny narciarskie i zag\u0142\u0119bia si\u0119 mi\u0119dzy wysokie pasma. Mija jezioro Estany d’Airoto i wie\u015b Alos d’Isil, po czym wchodzi w masyw Mont Roig (2864 m n.p.m.). Tu cywilizacja znika, nawet schronisk jest jak na lekarstwo, a i ludzi na szlakach spotyka si\u0119 niecz\u0119sto. B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem okazuj\u0105 si\u0119 za to darmowe schrony. To chaty lub baraki stoj\u0105ce w odleg\u0142ych dolinach, wyposa\u017cone w miejsca do spania i gotowania, umo\u017cliwiaj\u0105ce sp\u0119dzenie nocy. Sp\u0119dzi\u0142em wieczory w trzech z nich: Enric Pujol, Certascan i Montfort. Z tego ostatniego, przez prze\u0142\u0119cz Portella de Baiau (2757 m n.p.m.), HRP wkracza na kr\u00f3tko na teren Andory.<\/span><\/p>\n

\"Nocowanie

Pirenejski schron (tu: Refugi Mont Roig) po hiszpa\u0144skiej stronie granicy, takie miejsca bywaj\u0105 jedynymi schronieniami na d\u0142ugich i pustych odcinkach HRP (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Nawet je\u015bli prawd\u0105 jest, \u017ce ka\u017cda z rodzin trzyma tu w domu karabin, marsz przez Andor\u0119 to sielanka. Niewielkie pa\u0144stwo mog\u0142oby by\u0107 samo w sobie celem w\u0119dr\u00f3wki, a to za spraw\u0105 doskonale zorganizowanej sieci schron\u00f3w, tworz\u0105cych pier\u015bcie\u0144 dooko\u0142a granic ksi\u0119stwa. HRP mija kilka z nich, przecinaj\u0105c Andor\u0119 na p\u00f3\u0142nocy i opuszczaj\u0105c po oko\u0142o p\u00f3\u0142tora dnia. Kilka godzin po jej opuszczeniu schodzi do g\u0142\u0119bokiej doliny L’Ariege, do wsi i stacji kolejowej l’Hospitalet pr\u00e8s la Andorre.<\/span><\/p>\n

Z Andory nad Morze \u015ar\u00f3dziemne<\/span><\/h3>\n

L’Hospitalet pr\u00e8s la Andorre to jedyny koniec etapu, gdzie zaopatrzenie jest problemem. W ma\u0142ym sklepie nie ma prawie nic i lepiej planowa\u0107 zaopatrzenie p\u00f3\u0142tora dnia p\u00f3\u017aniej. Tyle zajmuje trawers wysokiego (2921 m n.p.m.) i pi\u0119knego Pic Carlit oraz zej\u015bcie w okolice miasta Font Romeu. W tym miejscu Pireneje zaczynaj\u0105 z wolna traci\u0107 swoj\u0105 wysoko\u015b\u0107. G\u00f3ry wci\u0105\u017c pozostaj\u0105 majestatyczne, a dzienne podej\u015bcia du\u017ce, ale w okolicy nie ma ju\u017c szczyt\u00f3w wy\u017cszych ni\u017c 2800-2900 metr\u00f3w. Szlak prowadzi dolin\u0105 Eyne ku granicy. Ten rejon to serce Katalonii, co podkre\u015blaj\u0105 \u017c\u00f3\u0142to-czerwone flagi w miastach i na niekt\u00f3rych szczytach g\u00f3rskich. Ostatnim rzeczywi\u015bcie wysokim masywem na drodze HRP jest wynios\u0142y Pic Canigou (2785 m n.p.m.).<\/span><\/p>\n

\"Pireneje

Gra\u0144 Pirenej\u00f3w Wschodnich, rejon Pic d’Eyne, ostatni tydzie\u0144 w\u0119dr\u00f3wki (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Dalej grzbiety Pirenej\u00f3w obni\u017caj\u0105 si\u0119 wyra\u017anie, a szlak coraz cz\u0119\u015bciej prowadzi poni\u017cej granicy lasu i napotyka niewielkie miejscowo\u015bci. Punktem, kt\u00f3ry zwiastuje, \u017ce g\u00f3rska przygoda si\u0119 ko\u0144czy, jest prze\u0142\u0119cz Perthus. To ha\u0142a\u015bliwe przej\u015bcie graniczne pe\u0142ne sklep\u00f3w i niezbyt przyjemne po zmroku. Dalej Pireneje rzadko wyrastaj\u0105 powy\u017cej 1000 metr\u00f3w. HRP kluczy granicznym grzbietem, mija masyw Puig de Pradets (1176 m n.p.m.), po czym d\u0142ugim grzbietem schodzi do nadmorskiego miasta \u00a0Banyuls-sur-Mer. Znaki prowadz\u0105 w\u015br\u00f3d starej zabudowy na promenad\u0119, gdzie wmurowana w \u015bcian\u0119 jednego z budynk\u00f3w widnieje mozaika, symbolizuj\u0105c\u0105 koniec szlaku GR 10 i HRP zarazem. To ju\u017c koniec. Pozostaje tylko zanurzy\u0107 si\u0119 w Morzu \u015ar\u00f3dziemnym i wznie\u015b\u0107 toast za d\u0142ug\u0105 i trudn\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119, kt\u00f3ra sko\u0144czyli\u015bmy.<\/span><\/p>\n

\"Przej\u015b\u0107ie

Banyul sur Mer, wybrze\u017ce Morza \u015ar\u00f3dziemnego i koniec szlaku HRP (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Ca\u0142o\u015b\u0107 HRP to 800 km marszu i ponad 43 tysi\u0105ce metr\u00f3w podej\u015b\u0107. Czas, jakiego potrzebujesz, to prawdopodobnie 35-40 dni.<\/span><\/p>\n

Szlak Wysokog\u00f3rski Pirenej\u00f3w (HRP)\u00a0<\/strong>– <\/span>kiedy i jak zacz\u0105\u0107?<\/b><\/h2>\n

Swoje przej\u015bcie HRP mo\u017cesz zacz\u0105\u0107 z dowolnego kra\u0144ca szlaku. Nie ma to znaczenia dla og\u00f3lnego poziomu trudno\u015bci, a podczas mojego przej\u015bcia spotyka\u0142em osoby id\u0105ce wraz ze mn\u0105 i z naprzeciwka. Je\u015bli z jaki\u015b powod\u00f3w wybrze\u017ce \u015br\u00f3dziemnomorskie jest dla ciebie lepszym punktem startu \u2013 wybierz je \u015bmia\u0142o. Pami\u0119taj tylko, \u017ce dost\u0119pne przewodniki pisane s\u0105 zgodnie z kierunkiem marszu z zachodu na wsch\u00f3d.<\/span><\/p>\n

Naj\u0142atwiej dosta\u0107 si\u0119 w Pireneje lec\u0105c do Pary\u017ca i przesiadaj\u0105c w poci\u0105g TGV do Hendaye lub \u0142api\u0105c po\u0142\u0105czenie do Perpignan i dalej do Banyuls-sur-Mer. Mo\u017cesz jednak trafi\u0107 na dobre po\u0142\u0105czenie z Hiszpani\u0105 \u2013 celuj wtedy w lotniska w Barcelonie (na po\u0142udniu) lub w San Sebastian albo Bilbao (na p\u00f3\u0142nocy).<\/span><\/p>\n

\"W

Przej\u015bcie po \u015bniegu w okolicy Vignemale; takie p\u0142aty spotyka si\u0119 w Pirenejach ca\u0142y rok i s\u0105 one obecne w najwy\u017cszych partiach szlaku (fot. autor)<\/p><\/div>\n

Optymalne okno pogodowe na HRP to lipiec i sierpie\u0144. Tylko w tym czasie masz pewno\u015b\u0107, \u017ce pogoda b\u0119dzie wzgl\u0119dnie stabilna, a szlak mo\u017cliwy do przej\u015bcia. Czerwiec to czas, gdy \u00a0wysokie prze\u0142\u0119cze pokryte s\u0105 jeszcze zimowym \u015bniegiem. Wrzesie\u0144 z kolei przynosi pierwsze jesienne burze i opady (tak\u017ce \u015bniegu). Podczas trzydziestu czterech dni mojego przej\u015bcia mia\u0142em zaledwie pi\u0119\u0107, gdy pogoda by\u0142a deszczowa i tylko dwa, kiedy pada\u0142o prawie ca\u0142y dzie\u0144.<\/span><\/p>\n

Szlak Wysokog\u00f3rski Pirenej\u00f3w (HRP)\u00a0– <\/strong>co zabra\u0107?<\/b><\/h2>\n

Przej\u015bcie HRP jest sporym wyzwaniem kondycyjnym. Logistycznie \u2013 te\u017c niema\u0142ym. A jednak gor\u0105co namawiam: spakuj si\u0119 na ten szlak mo\u017cliwie na lekko. Po kilku modyfikacjach wyposa\u017cenia, 50-60 litrowy plecak w zupe\u0142no\u015bci wystarczy na ten szlak.<\/span><\/p>\n

Buty<\/strong> \u2013 moje HRP robi\u0142em w wysokich butach do trekkingu i faktycznie, mog\u0105 one pom\u00f3c osobom nie maj\u0105cym du\u017cego do\u015bwiadczenie w terenie wysokog\u00f3rskim. Teraz jednak zabra\u0142bym na gra\u0144 Pirenej\u00f3w buty niskie. Solidne i stabilne, ale lekkie buty trekingowe<\/a> lub podej\u015bciowe<\/span>\u00a0by\u0142yby obecnie moim idea\u0142em. Kilku wytrawnych piechur\u00f3w, spotkanych na HRP, sz\u0142o wr\u0119cz w lekkim obuwiu trailowym<\/a><\/span>. To mo\u017ce zbyt daleko id\u0105ce odchudzanie sprz\u0119tu, pokazuje jednak, \u017ce osoba z do\u015bwiadczeniem w terenie tatrza\u0144skim\/alpejskim mo\u017ce pozwoli\u0107 sobie na takie kompromisy.<\/span><\/p>\n

Zestaw ubra\u0144<\/strong>, jaki mia\u0142em by\u0142 skromny:<\/span><\/p>\n